Doorgaan naar hoofdcontent

De watersnoodramp: 1835+1

In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 woedde er een zware noordwesterstorm en het was springtij: een dodelijke cocktail.

Het water steeg tot 4,5 meter boven ANP, de dijken begaven het en grote delen van Zeeland, de Zuid-Hollandse eilanden en West-Brabant overstroomden.
Mijn oma doet in een brief uit februari 1953 verslag van de ramp aan mijn tante in Amerika. 

'Het aantal doden is al gestegen tot 1395 en het zal nog wel meer worden als alle huizen die nog nog onder water staan droog komen. Er zijn nu al ruim 50.000 mensen geëvacueerd. […] 

Het is ongelooflijk zoveel geld en goederen in alle landen van de wereld bijeen gezameld worden tot leniging van deze ramp. En ook in Holland zelf blijven de royale giften binnenstromen. Iedereen stond klaar om te helpen, studenten, militairen, schooljongens, mensen uit Groningen en Friesland, bij duizenden kwamen ze helpen. [...] 


Helaas is voor veel mensen de hulp te laat gekomen. Mensen die op daken en in bomen zaten verstijfden na enkele dagen van kou of verloren door dorst en uitputting het bewustzijn en verdronken. Ook sloegen er stukken van daken weg en zagen de mensen de helft van hun familie op deze wijze verdrinken. 

Het moet iets ontzettends geweest zijn, jullie en ook wij die het niet gezien hebben kunnen er ons waarschijnlijk geen voorstelling van maken. Er was een man die 17 uur lang aan een staaldraad heeft gehangen en een man en een vrouw die met de armen in elkaar gehaakt aan een telegraafpaal hingen. […] 


Keukendeur
Ik las ooit het verhaal van iemand die vertelde hoe zij haar buurvrouw met pasgeboren kind had zien wegdrijven op een gammel vlot. Het is me in zijn gruwelijkheid altijd bijgebleven, en ik zocht uit hoe het zat. 


Het verhaal stond in het NRC uit 1993, bij de veertigjarige herdenking van de ramp, en kwam van Nelleke van Dienst. Nelleke woonde in het zwaar getroffen (en verdronken) gehucht Capelle, bij Nieuwerkerk. Zij was 13 en zat op het dak toen zij buurvrouw Nellie met haar baby en nog een kind op een keukendeur zag wegdrijven. Het beeld van het dekentje van de baby, wapperend in de wind, is zij nooit kwijtgeraakt.

Andere getuigen vertelden dat behalve moeder en baby niet een, maar nog drie kinderen op de keukendeur zaten: de zesjarige Anna, vierjarige Jan en driejarige Piet, het volledige gezin van Toon van der Straten en Nellie Berrevoets, op de vader na. 'Goed vasthouden' riepen de getuigen nog, toen de deur richting Ouwerkerk dreef en uit het zicht verdween. Nellie en haar vier kinderen verdronken.

Monument
Journalist Kees Slager schreef in 2003 een boek over de watersnoodramp, en ontdekte dat het pasgeboren (en nog niet geregistreerde) jongetje van der Straten de 1836e dode was van de watersnoodramp.
Het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk maakte een multimediaal monument voor de slachtoffers. De naam: '1835+1'. 


De pasgeboren baby van der Straten is nooit meer gevonden.

NB
Vader van der Straten hertrouwde en kreeg zeven kinderen, die pas vele jaren later het afschuwelijke lot vernamen van het eerste gezin van hun vader.



Bronnen:



Reacties

Populaire posts van deze blog