Doorgaan naar hoofdcontent

Op de dag dat mijn moeder geboren werd

Twee kleine advertenties, in Het Vaderland en de Rotterdamse Courant, kondigden de geboorte aan van mijn moeder, op een zonnige zomerdag in juni 1925. 

Lange pagina's tekst, smalle kolommen in een klein lettertype en met onopvallende koppen: je moest wel een enorme doorzetter zijn om de krant te lezen. Alleen de advertenties werden nog wel opgevrolijkt met een zwart-wit illustratie, bijvoorbeeld de auto-advertenties. Deze automobielplaatjes doen mij onmiddellijk denken aan 'Een Zomerzotheid'. Een prachtig verhaal van Cissy van Marxveldt uit 1927, waarin autorijlessen de hoofdrol spelen. Toevallig heb ik het laatst weer eens gelezen. 

Ook de naam Rudolf Valentino, van wie in de krant een nieuwe film wordt aangekondigd, zegt mij nog wel iets. Hij werd vooral beroemd door zijn rol in de film 'The Sheik'. Eén van de Suske en Wiskes uit mijn jeugd verwijst naar die film, volgens mij 'De briesende bruid'. En de C&A slogan: 'C&A - is toch voordeliger', komt mij heel bekend voor, hij heeft tot ver in mijn jeugdjaren bestaan.

Toestanden in Marokko
Bij een kleine huiselijke crisis in mijn jeugd verzuchtte mijn moeder wel: 'toestanden in Marokko'. Zulke toestanden hebben werkelijk bestaan lees ik, ze hadden te maken met de Franse Marokkopolitiek in 1925, en er waren ook 'troebelen' in China, waar de Kantonezen de troepen uit Yunnan hadden verdreven bij de strijd om Kanton. Rusland tobde met een plattelandsbevolking die steeds meer een Sovjetvijandige houding aannam.

Soms is er qua binnenlandse politiek in die bijna 93 jaar weinig veranderd. 'Dat geeft toch niets' luidt de titel van een artikel over iemand die niet naar de stembus gaat omdat het toch geen zin heeft. 'Wij hebben bitter weinig aan liberale handen als deze geen liberale handen beïnvloeden om in het stembushokje hun potlood op het juiste punt te doen neerkomen', preekt de krant.

Pleureuse waaiers
Luchtiger van aard is het laatste modenieuws: japonnen van soepele stoffen, in warm steenrood, pauwblauw of mauve, versierd met kralen en metaalborduursel. Zilver- of goudkleurige schoentjes, een grote hoed en 'magnifique, slepend lange pleureuse waaiers' maakten het geheel af (waarbij pleureuse verwijst naar afhangende veren). Zelfs nu zou je er nog in willen lopen.

Maar gelukkig is het toen gangbare woord 'krankzinnigenverpleging' afgeschaft, en ook een middeltje om sproeten te laten verdwijnen. Sprutol heette het goedje, volgens de advertentie verkochten alle drogisten het. Onschuldig was het niet bepaald, in een medisch artikel uit 1938 wordt een link gelegd tussen sproetenzalf en kwikvergiftiging.

Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan. Vorige week, op een stralende lentedag, is mijn moeder overleden.

Reacties

Populaire posts van deze blog