Villa De Berk, op de hoek van de Hullenberglaan en de Heelsumseweg in Bennekom, is in 2003 in oude luister hersteld. De Bennekomse architect Aad van der Waal ontwierp het huis in 1922.
In mijn jeugd ging het schuil achter dicht struikgewas. Wij dachten dat er niemand meer woonde. Maar toen mijn broertje met een vriendje op onderzoek uitging, verscheen achter een van de ramen het gezicht van een man. Zij wisten niet hoe snel zij de tuin uit moesten komen.
Laatst kwam dat avontuur weer eens ter sprake, en dan moet ik altijd denken aan twee van mijn favoriete kinderboeken. Het eerste, 'Tom en Jack: avonturen van twee schooljongens', is een jeugdboek van mijn moeder uit het begin van de vorige eeuw, over twee jongens die op de vlucht slaan en op een gegeven moment in een huis belanden waarvan zij denken dat het leeg is. Totdat zij 'een schor, rochelend hoesten' horen, en 'zware, schuifelende voetstappen'. Voor zij het weten worden zij achterna gezeten door een 'reusachtige oude gek' die een mes tussen z'n tanden geklemd houdt. Ik vond het de engste scêne die ik ooit had gelezen.
Het andere boek dat bij mij associaties oproept met Villa De Berk is Tsjechisch van oorsprong, een prachtig prentenboek uit de jaren zestig, met illustraties van Zdenĕk Miler. (Wie nog eens van die illustraties wil genieten: op dit Zweedse blog staan er een paar.)
Schoorsteen
In mijn jeugd ging het schuil achter dicht struikgewas. Wij dachten dat er niemand meer woonde. Maar toen mijn broertje met een vriendje op onderzoek uitging, verscheen achter een van de ramen het gezicht van een man. Zij wisten niet hoe snel zij de tuin uit moesten komen.
Laatst kwam dat avontuur weer eens ter sprake, en dan moet ik altijd denken aan twee van mijn favoriete kinderboeken. Het eerste, 'Tom en Jack: avonturen van twee schooljongens', is een jeugdboek van mijn moeder uit het begin van de vorige eeuw, over twee jongens die op de vlucht slaan en op een gegeven moment in een huis belanden waarvan zij denken dat het leeg is. Totdat zij 'een schor, rochelend hoesten' horen, en 'zware, schuifelende voetstappen'. Voor zij het weten worden zij achterna gezeten door een 'reusachtige oude gek' die een mes tussen z'n tanden geklemd houdt. Ik vond het de engste scêne die ik ooit had gelezen.
Het andere boek dat bij mij associaties oproept met Villa De Berk is Tsjechisch van oorsprong, een prachtig prentenboek uit de jaren zestig, met illustraties van Zdenĕk Miler. (Wie nog eens van die illustraties wil genieten: op dit Zweedse blog staan er een paar.)
Schoorsteen
Het verhaal gaat over een lui, vies meisje, dat haar huis en haar lapjeskat verwaarloost. Op een dag pikken kat en meubilair het niet langer en marcheren in lange rijen naar buiten, waar zij het meisje met vereende krachten een flinke wasbeurt geven. Aan het eind van het boek blinkt en glimt het huis, en staat de tuin vol prachtige zomerbloemen.
Toen de bosschages rond Villa De Berk waren weggekapt en het huis daar eenmaal weer in al zijn glorie stond, zag ik zo'n zelfde metamorfose.
'Ik vind het wel jammer dat de schoorsteen lager is geworden', zegt de dochter van Van der Waal in een interview in 2007, toen het werk van haar vader centraal stond op een open monumentendag in Bennekom.
Dat vind ik eigenlijk ook, als ik een foto zie van de villa in haar beginjaren.
Toen de bosschages rond Villa De Berk waren weggekapt en het huis daar eenmaal weer in al zijn glorie stond, zag ik zo'n zelfde metamorfose.
'Ik vind het wel jammer dat de schoorsteen lager is geworden', zegt de dochter van Van der Waal in een interview in 2007, toen het werk van haar vader centraal stond op een open monumentendag in Bennekom.
Dat vind ik eigenlijk ook, als ik een foto zie van de villa in haar beginjaren.
Reacties