Ik vond in het krantenarchief van Delpher een paar advertenties van mijn oma uit de jaren veertig. Zij woonde aan de Van Ouwenlaan in Den Haag
Oma had rijgkaplaarzen in de aanbieding, van mijn opa waarschijnlijk ('z.g.a.n., maat 42'), een witgelakt houten kinderzitje, (niet meer nodig, de jongste was zes), en in de Haagsche Courant uit december 1943 verkocht zij een schuilkelder van gegolfd plaatijzer voor 8 personen. Hij moest f 150 opbrengen. Een schuilkelder van golfplaten, dat klinkt niet solide. Zou zij hem zelf ooit hebben gebruikt? Ik denk het niet, want waarom deed ze hem anders ruim voor het einde van de oorlog van de hand?
Spaar gas!
Het woord oorlog valt overigens zelden in de krantenadvertenties ('advertentiën') uit die jaren:
De aangeboden 'vette ganzen' in de krant, en de twee 'vetgemeste konijnen': dikke kans natuurlijk dat zij in die magere jaren in de pan belandden. Hopelijk heeft de 'lieve (gladde) foxterrier van 8 weken oud' die parfumfabriek 'De Zwaluw' aan de Scheldestraat in de verkoop deed als 'St. Nicolaascadeau', meer geluk gehad.
Veulenbont
En is iemand zo vriendelijk geweest om het werkloze gezin in Rijswijk 'tegen matige vergoeding' te voorzien van 'vrouwenkleding' en 'jongenskleren voor 8,5,3 en 1 jaar'.
Met de rijke dames die hun dure bontjassen verkochten, heb ik geen medelijden: in zo'n jas was het bont van 6 à 8 veulens verwerkt. Een 'niet gedragen bontjas (veulen) in maat 44-46' moest aan de Eksterlaan f 350 opbrengen; daar niet zo ver vandaan, aan de Sijzenlaan, had iemand een exemplaar in de aanbieding voor f 550. Gedragen, en in een iets grotere maat.
In december 1942 kondigde Het Vaderland de verloving van mijn tante aan, de oudste dochter van mijn oma ('in plaats van kaartjes; geen ontvangdag'). Mijn tante trouwde in juli 1945. Het huwelijk hield geen stand. De oorlog ook niet, gelukkig.
Oma had rijgkaplaarzen in de aanbieding, van mijn opa waarschijnlijk ('z.g.a.n., maat 42'), een witgelakt houten kinderzitje, (niet meer nodig, de jongste was zes), en in de Haagsche Courant uit december 1943 verkocht zij een schuilkelder van gegolfd plaatijzer voor 8 personen. Hij moest f 150 opbrengen. Een schuilkelder van golfplaten, dat klinkt niet solide. Zou zij hem zelf ooit hebben gebruikt? Ik denk het niet, want waarom deed ze hem anders ruim voor het einde van de oorlog van de hand?
Spaar gas!
Het woord oorlog valt overigens zelden in de krantenadvertenties ('advertentiën') uit die jaren:
- 'Te koop luxe kampeerwagen, volledig gestoffeerd, alles vooroorlogs materiaal'.
- 'Banketletters f 2,25 per 500 gram. Inleveren 100 gram boter en 100 gram suiker, 2 rantsoenen'.
- 'Haal meer warmte uit minder kolen'.
- 'Spaar gas! Een flesch Hemepro kunt u veilig drinken zonder de melk eerst te moeten koken!' (NB Hemepro staat voor voor: Helmondse melkproducten.)
- 'Honig's vermicellisoep is in vijf minuten klaar … en lekker! Daar spaar ik dus héél wat gas mee uit … en tijd!'
De aangeboden 'vette ganzen' in de krant, en de twee 'vetgemeste konijnen': dikke kans natuurlijk dat zij in die magere jaren in de pan belandden. Hopelijk heeft de 'lieve (gladde) foxterrier van 8 weken oud' die parfumfabriek 'De Zwaluw' aan de Scheldestraat in de verkoop deed als 'St. Nicolaascadeau', meer geluk gehad.
Veulenbont
En is iemand zo vriendelijk geweest om het werkloze gezin in Rijswijk 'tegen matige vergoeding' te voorzien van 'vrouwenkleding' en 'jongenskleren voor 8,5,3 en 1 jaar'.
Met de rijke dames die hun dure bontjassen verkochten, heb ik geen medelijden: in zo'n jas was het bont van 6 à 8 veulens verwerkt. Een 'niet gedragen bontjas (veulen) in maat 44-46' moest aan de Eksterlaan f 350 opbrengen; daar niet zo ver vandaan, aan de Sijzenlaan, had iemand een exemplaar in de aanbieding voor f 550. Gedragen, en in een iets grotere maat.
In december 1942 kondigde Het Vaderland de verloving van mijn tante aan, de oudste dochter van mijn oma ('in plaats van kaartjes; geen ontvangdag'). Mijn tante trouwde in juli 1945. Het huwelijk hield geen stand. De oorlog ook niet, gelukkig.
Reacties